خبر عاجل

احتمال گسترش فرار مغزها از افغانستان در بهار آینده

 

در حالی که افغانستان را نبرد تازه ی تهدید میکند، اکنون باورها بر این است که در صورت تغییر نکردن گروه طالبان و شکل نگرفتن حکومت فراگیر در این کشور احتمالن افغانستان به سوی جنگ داخلی کشانده شود. موردی که هشدارهای تازه از گسترش میزان مهاجرت ها در افغانستان و همچنان فرار مغزها را به همراه خواهد داشت. باورها بر این است که اگر فرار مغزها از این کشور ادامه یابد، بحران بیشتر از پیش گسترش خواهد یافت و افغانستان بار دیگر گواه چالش های مدیریتی خواهد بود. ظاهرن پس از خروج شتابزده ی نیروهای خارجی در ماه اگست 2021 میلادی از افغانستان هزاران تن از کادرهای علمی و آموزش دیده ی افغانستان در تمامی سطوح از این کشور فرار کرده اند که اثرات آن در کشور بیشتر از پیش دیده می شود.

 

شماری از چهره های که در بخش های گونه گون افغانستان آموزش دیده اند، اکنون در تلاش بیرون رفتن از افغانستان هستند، زیرا به باور آنان این کشور دیگر برای آنان مکان امن نیست و گروه طالبان تلاش دارند تا تمامی نسل آموزش دیده و با تجربه ی افغانستان را که در دو دهه ی پسین جایگاه به سزای را دریافت کرده اند و در میان مردم نیز از محبوبیت خوبی برخوردار اند، دیگر نمی توانند برای مردمان شان ارایه ی خدمت کنند، زیرا از لحاظ ایدیولوژیک طالبان این نسل را کافر و مرتد میشمارد و در صورتی که این وضعیت ادامه پیدا کند، بودن در افغانستان برای این نسل هرگز قابل قبول نیست.

 

عبدالله، نام مستعار یکی از فعالان حقوق بشری در افغانستان است که سند ماستری اش را از کشور انگلستان در این عرصه به دست آورده است. او که در حال حاضر در افغانستان زنده گی میکند و به دلیل بحران کنونی نمیتواند هویتش را برملا سازد، در گفت و گو با پایگاه خبری سایت تایمز می گوید: “دیگر امیدی برای بقای افغانستان نمانده است، پس از رویکار شدن مجدد طالبان تمامی زیربناهای ساخته شده در این سرزمین نابود شده است، با فرار مغزها از افغانستان متأسفانه ما گواه بحران بشری بزرگی هستیم. در حال حاضر هزاران تن از آموزش دیده های افغانستان در اردوگاه های مهاجرین زنده گی میکنند، اگر وضعیت تغییر نکند، سیل مهاجرت گسترده تر می شود و فرار مغزها بیشتر از پیش خواهد شد.”

 

احمد الله، یکی دیگر از چهره های است که آموزش دیده ی رشته ی طبابت است. او میگوید که با برگشت گروه طالبان به اقتدار سیاسی افغانستان اکنون به نظر می رسد که دیگر جای پا برای نسل آموزش دیده ی که در 20 سال پسین عرق ریخته اند و زحمت کشیده اند وجود ندارد و باید که برای زنده ماندن اقدام دیگری صورت گیرد. احمد الله می گوید: “برای ما حتا تصورش بسیار دشوار بود که به یک باره گی تمامی دست آوردهای افغانستان در دو دهه ی گذشته نقش برآب شود. حالا که طالبان دوباره به اقتدار رسیده اند و برخوردی که با فعالان مدنی، بشری و حتا کارمندان رژیم پیشین انجام میدهند، دیده می شود که این سرزمین از ما نخواهد شد و بحران بیشتر از پیش دامن گیر این مردم میشود، ما نیاز داریم تا در وضعیت کنونی جان خود و خانواده ی خود را مصون سازیم، پس تنها چاره برای ما فرار از این کشور است.”

 

باورها بر این است که بهار پیش رو زنگ هشدار را برای گروه طالبان به صدا در آورده است، زیرا این گروه با عملکرد های خشن خود تلاش دارند تا دوام اقتدار سیاسی شsان را تقویت کنند، اما آگاهان سیاسی هشدار میدهند که مردم افغانستان نسبت

 

به بیست سال گذشته تغییر کرده اند و هر گونه تصور مبنی بر دوام اقتدار ظلم و جبر برای مردم افغانستان پذیرفتنی نیست. پیش از این گزارش های به نشر رسیده بود که جنگجویان عادی و سطح میانه ی طالبان در تلاش شناسایی و بازداشت چهره های هستند که در رژیم پیشین افغانستان فعال بودند. بر بنیاد گزارش ها تا اکنون بر خلاف تعهداتی که طالبان به جهان داده بودند، این گروه در تلاش وضع محدودیت بر مردم افغانستان به ویژه بانوان هستند موردی که دوام آن ممکن به پایان زودهنگام رژیم طالبان منجر شود.

 

 

related post

post

اسلام آباد، سایت تایمز: در پرتو “بحران انسانی شدید” جاری در افغانستان، سازمان ملل متحد با ابراز نگرانی در مورد افزایش مسایل حقوق بشری در آن کشور و به ویژه رو به رو شدن بانوان و دختران با تهدید های بالقوه از پاکستان میخواهند تا تصمیم اش مبنی بر اخراج پناه جویان افغان را دوباره بازنگری کند. سازمان ملل متحد هشدار میدهد که اخراج اجباری شهروندان افغان از پاکستان خطرهای بالقوه را متوجه جان شهروندان افغان می سازد و چالش های موجود حقوق بشری در آن کشور یکی از چالش های کلیدی فرا راه شهروندان افغانستان است. کمیساری عالی ملل متحد برای پناه جویان (UNHCR)  و سازمان مهاجرت بین‌المللی (IOM) در یک بیانیه مشترک نگرانی‌های خود را ابراز کرده ‌اند، این دو نهاد با توضیح وضعیت موجود افغانستان، گفته اند که تهدید های ناشی از چالش های حقوق بشری و همچنان ارایه مصونیت برای این افار در کشور شان ممکن این افراد نتوانند دوباره به خاک خود برگردند. هر دو نهاد همچنان هشدار داده اند که در صورت برگشت دوباره این افراد این افراد به افغانستان منجر به نقض حقوق بشر از جمله جدایی ناخواسته خانواده ها و اخراج اجباری و غیر قانونی افراد زیر سن گردد. وضعیت جاری نقش برجسته پاکستان را به عنوان یکی از بزرگترین کشورهای میزبان پناهندگان در جهان به تصویر می‌کشد. بر اساس داده‌های جدیدترین UNHCR از ماه آگست، این کشور پناه به تقریباً 1.3 میلیون پناهجوی ثبت‌شده که مجبور به ترک خانه خود شده‌اند، را ارائه می‌دهد، که 99 درصد از این افراد شهروندان افغانستان هستند. در این میان، دو نهاد سازمان ملل متحد بار دیگر تأکید کرده‌اند که تمام کشورها باید “بازگشت اجباری افغان‌ها” را به حالت تعلیق در آورند. همچنین، این دو نهاد از سایر کشورها خواسته اند که این برنامه را حمایت‌کنند که هر گونه بازگشت‌ها به افغانستان باید با اطمینان از امنیت، کرامت انسانی و و از همه مهمتر به صورت داوطلبانه صورت گیرد. در حالی که کمیساری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهجویان، و سازمان بین المللی مهاجرت از حق پاکستان مبنی بر مدیریت جمعیت و تأمین امنیت کشور شان پشتیبانی کرده و این موضوع را حق مطللق پاکستان میپندارند، در عین حال این نهاد ها از پاکستان می خواهند تا در پیوند به پناه جویان افغان برنامه ی درازمدت را روی دست داشته باشند و همکاری های شان را بیشتر سازند. در یک یادداشت نهایی، بیانیه مشترک UNHCR و IOM، پاکستان را برای مهمان‌نوازی بی‌وقفه نسبت به مردم افغانستان که بیش از چهار دهه ادامه یافته است، ستوده و تأکید کرده است که پاکستا باید این روند را ادامه دهد تا این که بر بنیاد آن وضعیت معیشتی شهروندان افغانستان بهتر گردد.

post
post
post