خبر عاجل

افزایش فروش اعضای بدن در بلخ در عوض زنده ماندن

 

 

 

پس از برگشت دوباره ی طالبان به قدرت سیاسی در افغانستان، اکنون ناداری در این کشور بیداد میکند و میزان گرسنه گی بیش از هر زمان دیگری افزایش یافته است. شهروندان افغانستان به دلیل نداشتن امکانات اقتصادی تلاش دارند تا با به فروش گذاشتن کودکان شان و یا هم اعضای خانواده ی شان پول ناچیزی دریافت کنند تا زنده بمانند. در تازه ترین مورد رسانه های محلی از ولایت بلخ گزارش کرده اند که همزمان با افزایش بحران بشری در کشور به ویژه در شمال کشور، میزان خرید و فروش اعضای بدن بیشتر شده است و بیشتر افرادی به این رویکرد دست میزنند که نادار هستند و نمیتوانند که هزینه های روز مره ی زنده گی شان را برآورده سازند. رسانه های محلی در بلخ گزارش کرده اند که این افراد بیجا شده های داخلی هستند و در حال حاضر در بلخ زنده گی میکنند.

 

شماری از خانواده‌های که به علت جنگ از ولایت‌های سرپل، فاریاب، جوزجان و بلخ آواره شده و اکنون در یک کمپ در شهر مزارشریف به سر می‌برند، می‌گویند که به علت نبود مواد غذایی، فقر و مشکلات اقتصادی و شیوع بیماری‌های گونه‌‌گون مجبور شده‌اند که کودکان و کلیه‌های شان را به فروش بگذارند. اما گفته می‌شود که با پادرمیانی عالمان دین و یک بنیاد خیریه از این کار آنان جلوگیری شده است. به گفته آنان، هر خانواده از دو تا هفت کودک کوچک دارند و مجبور استند برای زنده ماندن سایر اعضای خانواده، یکی از آنان را قربانی کنند.

 

بربنیاد گفته‌های این خانواده‌ها، بهای هر کودک از ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار افغانی و نرخ هر کلیه ۱۵۰ تا ۲۲۰ هزار افغانی تعین شده بود. یکی از خانواده‌‌های نادار که در این کمپ زنده‌گی می‌کنند، گفت: “به مشکل دچار شدیم، خودم هم عملیات شده‌ام، کسی خبر ما را نمی‌گیرد و در مشکلات گرفتار شدیم.” یک خانواده نادار دیگر گفت: “این فرزندم را نزدیک بود که به یک و نیم لگ بفروشم. حاجی صاحب آمد و گفت که نفروش، گفت گناه دارد.” از سویی هم، مسوولان یک بنیاد خیریه با آگاهی از این وضعیت در کنار کمک‌های نقدی برای ده هزار تن غذای گرم آماده و توزیع کرده اند و از سایر افراد خییر و بازرگانان می‌خواهند تا در اوضاع کنونی این چنین خانواده‌ها را کمک کنند.

 

محمد صادق قاسمی، رییس نهاد خیریه در بلخ گفت: “خواهرانی بودند که حاضر به سودا کردن گرده‌های شان بودند، بعضی‌های شان سودا کرده بودند، بعضی از فامیل‌هایی را دیدیم که حتی طفل‌های شان را به فروش گذاشته بودند، ما توانستیم همکار برای شان شویم.” در همین حال، شماری از عالمان دین و باشنده‌گان بلخ از جامعه جهانی می‌خواهند تا در شرایط کنونی که مردم زیر خط فقر قرار دارند، کمک‌های بشردوستانه شان را به افغانستان گسترش بدهند و پول‌ منجمد شده افغانستان را نیز آزاد بسازند.

 

 

 

 

related post

post

اسلام آباد، سایت تایمز: در پرتو “بحران انسانی شدید” جاری در افغانستان، سازمان ملل متحد با ابراز نگرانی در مورد افزایش مسایل حقوق بشری در آن کشور و به ویژه رو به رو شدن بانوان و دختران با تهدید های بالقوه از پاکستان میخواهند تا تصمیم اش مبنی بر اخراج پناه جویان افغان را دوباره بازنگری کند. سازمان ملل متحد هشدار میدهد که اخراج اجباری شهروندان افغان از پاکستان خطرهای بالقوه را متوجه جان شهروندان افغان می سازد و چالش های موجود حقوق بشری در آن کشور یکی از چالش های کلیدی فرا راه شهروندان افغانستان است. کمیساری عالی ملل متحد برای پناه جویان (UNHCR)  و سازمان مهاجرت بین‌المللی (IOM) در یک بیانیه مشترک نگرانی‌های خود را ابراز کرده ‌اند، این دو نهاد با توضیح وضعیت موجود افغانستان، گفته اند که تهدید های ناشی از چالش های حقوق بشری و همچنان ارایه مصونیت برای این افار در کشور شان ممکن این افراد نتوانند دوباره به خاک خود برگردند. هر دو نهاد همچنان هشدار داده اند که در صورت برگشت دوباره این افراد این افراد به افغانستان منجر به نقض حقوق بشر از جمله جدایی ناخواسته خانواده ها و اخراج اجباری و غیر قانونی افراد زیر سن گردد. وضعیت جاری نقش برجسته پاکستان را به عنوان یکی از بزرگترین کشورهای میزبان پناهندگان در جهان به تصویر می‌کشد. بر اساس داده‌های جدیدترین UNHCR از ماه آگست، این کشور پناه به تقریباً 1.3 میلیون پناهجوی ثبت‌شده که مجبور به ترک خانه خود شده‌اند، را ارائه می‌دهد، که 99 درصد از این افراد شهروندان افغانستان هستند. در این میان، دو نهاد سازمان ملل متحد بار دیگر تأکید کرده‌اند که تمام کشورها باید “بازگشت اجباری افغان‌ها” را به حالت تعلیق در آورند. همچنین، این دو نهاد از سایر کشورها خواسته اند که این برنامه را حمایت‌کنند که هر گونه بازگشت‌ها به افغانستان باید با اطمینان از امنیت، کرامت انسانی و و از همه مهمتر به صورت داوطلبانه صورت گیرد. در حالی که کمیساری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهجویان، و سازمان بین المللی مهاجرت از حق پاکستان مبنی بر مدیریت جمعیت و تأمین امنیت کشور شان پشتیبانی کرده و این موضوع را حق مطللق پاکستان میپندارند، در عین حال این نهاد ها از پاکستان می خواهند تا در پیوند به پناه جویان افغان برنامه ی درازمدت را روی دست داشته باشند و همکاری های شان را بیشتر سازند. در یک یادداشت نهایی، بیانیه مشترک UNHCR و IOM، پاکستان را برای مهمان‌نوازی بی‌وقفه نسبت به مردم افغانستان که بیش از چهار دهه ادامه یافته است، ستوده و تأکید کرده است که پاکستا باید این روند را ادامه دهد تا این که بر بنیاد آن وضعیت معیشتی شهروندان افغانستان بهتر گردد.

post
post
post